அரசனை நம்பி புருசனை கை விடாதே .

இது ஒரு பழமொழி என்பது அநேகமாக அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்கும் .

பெரிய பொருள் ஒன்றுக்கு ஆசைப்பட்டு அதன் மூலம் இருக்கின்ற சிறிய பொருளையும் இழந்துவிடக்கூடாது என்ற சூழ்நிலைகளில் இந்த பழமொழியை பலரும் பயன்படுத்துகிறார்கள் .

ஆனால் இது தவறு .இதன் பொருளே வேறு .

இந்த பழமொழிக்குப் பின்னால்  ஒரு பெரிய செயலை உணர்த்தும் ஒரு சிறிய சம்பவம் உள்ளது .

நடந்தது இதுதான் .

ஒரு ஊரில் ஒரு பெரிய செல்வந்தர் இருந்தார் .அவருடைய மனைவி இளம் வயதிலேயே இறந்துவிட்டாள். அவருக்கு மிகவும் அழகான ஒரு அழகான மகள் இருந்தாள்.அவளை இன்னொரு ஊரில் வசித்த அவளை விட அழகான ஒரு இளைஞனுக்கு திருமணம் முடித்தார் .

திருமணம் முடித்து வைத்து மூன்று ஆண்டுகளிலேயே செல்வந்தருக்கு கவலை தொற்றிக்கொண்டது .காரணம் மூன்றாண்டுகள் ஆகியும் அவரது மகளுக்கு குழந்தை இல்லை .

செல்வந்தர் தனக்குத்தெரிந்த ஒரு சாமியாரிடம் தனது மகளை அழைத்துச் சென்று அவளின் குறையை எடுத்துக் கூறினார் .அதற்கு அந்த சாமியார் தினமும் அரச மரத்தை ஒரு மணி நேரம் சுற்று குழந்தை பிறக்கும் என்று கூறினார் .

அதன் படியே செல்வந்தரின் மகளும் தினமும் அரச மரத்தை சுற்றி வந்தாள்.ஒரு வருடம் கடந்தது ,இன்னமும் அவள் கருத்தரிக்கவில்லை .

மீண்டும் மகளை சாமியாரிடம் அழைத்துச் சென்றார் .சாமியார் அவளை ஏறெடுத்துப் பார்த்தார் .அவருக்கு ஒரு உண்மை புரிந்தது .இப்போது சாமியார் அவளிடம் "அரசினை நம்பி புருசனைக் கை விடாதே "என்று கூறினார் .

இப்போதுதான் செல்வந்தருக்கும் உண்மை புரிந்தது .அவளது மகள் அரச மரத்தைதான் சுற்றினாளே தவிர தனது கணவனை "அதற்கு" அனுமதிக்கவில்லை .

இப்போது செல்வந்தர் தகுந்தவர்கள் மூலம் தன்  மகளுக்கு ஆலோசனை வழங்கியதன் மூலம் குழந்தை பிறந்தது .

நாளடைவில் "அரசினை" என்னும் வார்த்தை அரசனை என்று மருவியது .